ΜΝΗΜΟΝΙΑ

ΣΑΡΚΟΦΑΓΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ
Γιατί δε σκίσατε τα μνημόνια
και επιλέξατε να γίνετε
η τρίτη Μνημονιακή κυβέρνηση της Χώρας;?:?

Ο αριστερός δεν κολά αφίσες στις κολώνες, αλλά ιδέες στο νου και στις καρδιές των ανθρώπων.

Σάββατο, 12 Ιουνίου 2010

Τα χάλια μας, ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Τα χάλια μας

Σελιδα 287 «Αντίλαλοι από τη Χόμορη» του Αντώνη Δρόσου διαβάζουμε:
3.1 Ο στρατηγός Μακρυγιάννης τους περιγράφει.
Να τι γράφει ο στρατηγός Μακρυγιάννης γι' αυτά που έβλεπε τότε.
"Αν μας έλεγε κανένας αυτείνη την λευτεριά όπου γευόμαστε, θα τιε-ρικαλούσαμε τον Θεόν να μας αφήσει εις τους Τούρκους άλλα τόσα χρό¬νια, όσο να γνωρίσουν οι άνθρωποι τι θα ειπεί πατρίδα, τι θα ειπεί θρη¬σκεία, τι θα ειπεί φιλοτιμία, αρετή και τιμιότψ Αυτά λείπουν από όλους εμάς, στρατιωτικούς και πολιτικούς. Τις προσόδους της πατρίδας (έσοδα του κράτους) τις κλέβομεν, από υποστατικά (αγροκτήματα, οικόπεδα) δεν την αψήσαμεν τίποτας, σε υπηρεσίαν να μπούμεν, ένα βάζομεν εις το ταμείον, δέκα κλέβομεν. Αγοράζομεν προσόδους (εισοδήματα από κι¬νητή και ακίνητη περιουσία και όχι από εργασία ), τις τρωμεν όλες"17.
Έχουν στ' αλήθεια αλλάξει πολλά από τότε στο χαρακτήρα μας; Δεν περι-γράφει λοιπόν ο στρατηγός παραπάνω ίδιες καταστάσεις μ' αυτές που είδαμε κι εμείς επί των ημερών μας; Τι φταίει λοιπόν και τα πράγματα στη χώρα μας δεν αλλάζουν; Μήπως η λειτουργία της Δικαιοσύνης είναι από τα «αυτονόητα»;
17. Ο χαρακχήρ(χς των ελλήνων, (χπόσι. ε. βακαλοιιοΰλου, σελ. 307.
ΥΠΑΙΘΡΟΣ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ
Στη σελίδα 290:
3.2 Ο Πωλ Πόρτερ τους δέρνει και τους ξεμπροστιάζει.

Μέχρι τέτοιο σημείο είχε φτάσει η αναλγησία τους, ώστε το 1947 ο Πωλ Πόρτερ, ο Αμερικάνος τοποτηρητής του περίφημου "δόγματος Τρούμαν", αγανακτισμένος, έφτασε στο σημείο να χαστουκίσει τον Υπουργό Συντονισμού Στ. Στεφανόπουλο'(18) και να γράψει σε μια αναφορά του:
«Υπάρχει μια μεγάλη ανομοιομορφία στο βιοτικό επίπεδο και τα εισοδήμα¬τα ανά την Ελλάδα. Οι κερδίζοντες, δηλαδή οι βιομήχανοι, οι έμποροι, οι κερ-δοσκόποι και οι μαυραγορίτες διάγουν εν πλούτω και χλιδή, το πρόβλημα δε αυτό ουδεμία κυβέρνηση το αντιμετώπισε αποτελεσματικά. Στο μεταξύ, οι λα-ϊκές μάζες περνούν μια άθλια ζωή. Οι κερδίζοντες είναι σχετικά λίγοι τον αριθ¬μό και ο συνολικός πλούτος τους, περιερχόμενος εις το σύνολο του πληθυσμού, ελάχιστη βελτίωση των γενικών συνθηκών θα επέτρεπε. Αλλά ο πολυτελής τρό¬πος της ζωής τους εν μέσω της πτώχειας, συντείνει στο να εξοργίζει τις μάζες και να υπογραμμίζει την δυστυχία των φτωχών.(...) Ουδέν μέτρον ελήφθη από της απελευθερώσεως για να δοθεί χρήσιμη εργασία εις τους δυνάμενους να ερ¬γαστούν από το ευρΰ στρώμα του πληθυσμού". (Η υπογράμμιση δική μας).
Και σ' ένα άλλο κείμενο του, δημοσιευμένο σε αμερικάνικο περιοδικό, γρά¬φει ο ίδιος:
"Η κλίκα αυτή είναι αποφασισμένη να υπερασπίσει με κάθε μέσο τα οικο-νομικά της συμφέροντα και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το τι μπορεί να στοι-χίσει αυτό στην οικονομία της χώρας. Τα μέλη αυτής της κλίκας επιθυμούν να διατηρήσουν άθικτο το φορολογικό σύστημα, που τους ευνοεί, με αληθινά σκανδαλώδη τρόπο. Αντιτίθενται στον έλεγχο συναλλάγματος, γιατί αυτό θα τους εμποδίσει να εξάγουν τα κέρδη τους στις Τράπεζες του Καΐρου και της Αρ-γεντινής. Δεν διανοήθηκαν ποτέ να επενδύσουν τα κέρδη τους στη δική τους χώρα για να βοηθήσουν στην αναστύλωση της εθνικής οικονομίας...Ο Πόρτερ ξέρει πως η αμερικάνικη βοήθεια πέφτει στη μαύρη τρυπά της ελληνικής τσέ-πης και γι' αυτό ακριβώς δέρνει τον Στεφανόπουλο"19.
Τις ίδιες απόψεις με τον Πόρτερ έχει και ο Γιάννης Κορδάτος. Γράφει λοι¬πόν στην "Ιστορία του Αγροτικού κινήματος":
"Ξυπόλυτος, γυμνός, κουρελής, ατροφικός. Το κρέας δεν το δοκίμαζε παρά μόνο δύο φορές το χρόνο. Το κρομμύδι, η μπομπότα και η ελιά ήταν μόνιμο φαγητό του, χρόνο, καιρό πεινούσε. Τον καρπό, που έφτυνε αίμα για να τον μα-ζέψει, του τον έπαιρναν οι τοκογλύφοι, οι έμποροι και οι άλλοι εκμεταλλευτές
18. Πρόκειται γιο τον Ηλείο πολικό Στε'φ.Χρίστου Στεφανόπουλο, ο οποίος διαδέχτηκε τον Τσιριμώ¬κο οτις Κυβερνήσεις των αποστατών στις 17 Σεπ. του 1965.
19. Βασίλης Ραφαηλίδης: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ σελ228-229

Δεν υπάρχουν σχόλια: