Η τίγρης κάνει το πήδημα τη στιγμή που πρέπει
Μήπως τώρα είναι η στιγμή
για το λαό μας;
Αγαπητέ μου φίλε,Είναι μέγα λάθος να ελπίζεις περιμένοντας. Ελπίζω δε σημαίνει ποτέ περιμένω, γιατί τότε η ελπίδα εμπεριέχει την ιδιότητα της απάθειας και μεταβάλλεται σε υποταγή στη μοίρα, σε συγκαλυμμένη μορφή απελπισίας και υποτέλειας, αφού της λείπουν τα βασικά δομικά της στοιχεία: η πίστη και το σθένος, το θάρρος κι ο πόθος για λευτεριά και αξιοπρέπεια.
Οι άνθρωποι που ελπίζουν με πίστη και σθένος έχουν την ικανότητα να πούνε ΟΧΙ και εκεί που οι άλλοι περιμένουν ν’ ακούσουν ΝΑΙ. Αυτοί αγωνίζονται και παλεύουν για να ελπίζουν. Δεν ΕΛΠΙΖΟΥΝ ΠΟΤΕ περιμένοντας. Η αναμονή για το «καλύτερο αύριο» χωρίς αγώνα μετατρέπεται σε κόλαση μέσα σε ένα σύστημα που επικρατεί η συσσώρευση του κέρδους και η εκμετάλλευση του ανθρώπου.
Αν θέλουμε αγαπητέ μου φίλε να σταματήσει η κατηφορική πορεία στην οποία βρίσκεται η Πατρίδα μας άνθρωπέ μου μην παρακαλάς τα τσακάλια να μην σου ξεσκίσουν τις σάρκες σου. Στύλωσε κι εσύ τα πόδια σου στις ράγες για να σταματήσουμε την καταστροφή, για να πάρουμε τη δουλειά μας πίσω. Άλλαξε κι εσύ στάση και μαζί μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα. Τίποτα δεν κερδίζεται, αν τίποτα δεν χαθεί. Το τίμημα της λευτεριάς και της αξιοπρέπειας είναι νομοτελειακό.
